Η Διακήρυξη μας

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ

Μπορούμε να τους σταματήσουμε!

Η  Αριστερή Ριζοσπαστική Ενότητα είναι μια αυτοδιοικητική πολιτική κίνηση που συνεχίζει και συμπυκνώνει τις προσπάθειες και τις παρεμβάσεις των ριζοσπαστικών αριστερών νομαρχιακών κινήσεων, οι οποίες χρόνια τώρα δίνουν μάχες στους επτά νομούς της περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.

Από αυτήν την άποψη, ήδη γνωριζόμαστε. Ήμασταν μαζί σε όλους τους αγώνες για:

• Την προστασία και ενίσχυση του εισοδήματος των εργαζόμενων
• Την υπεράσπιση του δικαιώματος στην εργασία
• Την ενεργό υποστήριξη των συμπολιτών μας που απειλούνται από την ανεργία
• Τη στήριξη των αγροτικών κινητοποιήσεων
• Την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος
• Την αντίσταση στην προσπάθεια του κεφαλαίου να κερδοσκοπεί παντού χωρίς κανένα περιορισμό
• Την διαφύλαξη και ενίσχυση της προσφοράς δημόσιων αγαθών
• Την άρνηση να υποκύψουμε στην απόλυτη κυριαρχία του ιδιωτικού
• Τα δικαιώματα –ατομικά, πολιτικά και κοινωνικά- που βάλλονται πια στο σύνολό τους

Έτσι, βρεθήκαμε πολύ συχνά δίπλα δίπλα

• Στους δρόμους των μεγάλων εργατικών κινητοποιήσεων
• Έξω από τα εργοστάσια που έκλειναν -μαζί με το προσωπικό τους
• Στις κινητοποιήσεις ενάντια στην ακρίβεια
• Στις μεγάλες αγροτικές μάχες των τελευταίων χρόνων
• Στους αγώνες για το δημόδιο έλεγχο και τη συλλογική αξιοποίηση του χώρου
• Στις μάχες για την υποστήριξη των μεταναστών και όλων όσων βρίσκονται στη χειρότερη μοίρα ανάμεσά μας

Και είναι αυτές ακριβώς οι εμπειρίες αγώνων, οι εμπειρίες συλλογικής προσπάθειας και έμπρακτης αλληλεγγύης που δείχνουν περισσότερο από ο,τιδήποτε άλλο πως το σύνθημά μας -Μπορούμε να τους σταματήσουμε!- είναι εντελώς ρεαλιστικό. Τους σταματήσαμε άλλοτε και πρόσφατα, μπορούμε και τώρα.

1.  Η ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Όπως σε όλη τη χώρα, έτσι και στην περιφέρειά μας οι άνθρωποι φτωχαίνουν και τα νοικοκυριά τα βγάζουν πέρα δύσκολα.

Το βιοτικό επίπεδο και η ποιότητα ζωής εξελίσσονται πολύ αρνητικά.

Η περιφέρεια της Κεντρικής Μακεδονίας, μια περιφέρεια με τις πιο μεγάλες και σύγχρονες βιομηχανικές περιοχές (π.χ. ΒΙΠΕ Σίνδου, ΒΙΠΕ Σερρών, ΒΙΠΕ Κατερίνης)  μέχρι πριν από λίγα χρόνια αλλά και με μεγάλο ενεργό εργατικό δυναμικό σε βασικούς κερδοφόρους κλάδους της Ελληνικής βιομηχανίας ( Κλωστοϋφαντουργία στη Νάουσα ,μεγάλες βιομηχανικές μονάδες της ένδυσης ,της πλεκτικής, της παραγωγής μετάλλου και προϊόντων για την αγροτική βιομηχανία , επεξεργασίας ξύλου, κατασκευαστικές επιχειρήσεις  σε όλους τους νομούς της περιφέρειας ) έχει ουσιαστικά  καταστραφεί από τις πολιτικές που ασκήθηκαν όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Η ανεργία μαστίζει ιδιαίτερα τις παλιές βιομηχανικές και αστικές περιοχές : τη Νάουσα, την Κατερίνη, τις Σέρρες, την Θεσσαλονίκη. Η συνολική σχεδόν αποβιομηχάνιση της περιφέρειας είχε και έχει δραματικές συνέπειες στην απασχόληση. Η ανεργία είναι διπλάσια από τον εθνικό μέσο όρο. Υπάρχουν περιοχές και πόλεις  με τα μεγαλύτερα ποσοστά ανεργίας σε όλη την Ευρώπη (π.χ. Νάουσα 52%, νομός Σερρών 24% , νομός Πιερίας 26%, νομός Πέλλας 28%).

Οι νέοι και οι νέες δεν βρίσκουν δουλειά και όλο και περισσότερο σκέπτονται να  εγκαταλείψουν τον τόπο τους.

Η αγροτική παραγωγή φθίνει διαρκώς και το αγροτικό εισόδημα καταγράφει μείωση έως και 30% εν σχέση με πέρυσι. Η δραστική μείωση του αγροτικού εισοδήματος οδηγεί σε αδυναμία επιβίωσης τα μικρά και μεσαία αγροτικά νοικοκυριά, επιταχύνοντας τις διαδικασίες ερήμωσης της υπαίθρου. Οι αγρότες εγκαταλείπουν κατά χιλιάδες την παραγωγή. Μόνο τη διετία 2006-2007, οι απασχολούμενοι στην αγροτική παραγωγή μειώθηκαν κατά 40.000. Στο διάστημα 2000-2007, το ποσοστό αγροτικής απασχόλησης επί του συνόλου του ενεργού πληθυσμού μειώθηκε σχεδόν στο μισό, από 17% σε περίπου 9,5%. Τα χωριά και η ύπαιθρος ερημώνουν. Οι φυσικοί πόροι της περιφέρειας και η ενέργεια δίδονται βορά στα μεγάλα συμφέροντα και στην κερδοσκοπία. Τα δημόσια έργα έχουν σταματήσει.

Οι πόλεις δεν δίνουν πλέον διέξοδο. Οι συνταξιούχοι ζουν στα όρια της φτώχειας. Οι επιχειρήσεις κλείνουν. Η οικοδομική δραστηριότητα καταρρέει. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες δεν έχουν δουλειές, οι έμποροι καταγράφουν χαμηλότατους τζίρους. Η  μικρή βιοτεχνία βρίσκεται αντιμέτωπη με την έλλειψη ρευστότητας.

Το ΕΣΠΑ και τα Τομεακά Συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα παραμένουν στάσιμα, καθώς δεν μπορεί να διασφαλιστεί από πουθενά η συμμετοχή του ελληνικού κράτους.Η περικοπή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων  και η πολιτική των σκληρών δημοσιονομικών περιορισμών, υπονομεύει κάθε προοπτική ανάπτυξης. Η ανυπαρξία αναπτυξιακής πνοής και πρωτοβουλιών στην περιφέρεια είναι εμφανής.

Οι άνθρωποι ζουν με την αβεβαιότητα, τον φόβο, το άγχος των δόσεων και της ακρίβειας, την αγωνία για την επόμενη μέρα. Συνειδητοποιούν όλο και περισσότερο ότι αλλιώς τα σχεδίασαν και αλλιώς τους ξημέρωσε τα τελευταία χρόνια. Ζούμε τις δραματικές επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης μαζί με τα αποτελέσματα της οικονομικής πολιτικής που ακολούθησαν οι ελληνικές κυβερνήσεις την τελευταία τριακονταετία.

2.   ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΤΟΠΙΟ

Οι αυτοδιοικητικές εκλογές στους δήμους και τις περιφέρειες θα διεξαχθούν σ’ ένα έντονα συγκρουσιακό κοινωνικό και πολιτικό τοπίο. Στην καρδιά μιας εξαιρετικά οξείας παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης οι εξελίξεις είναι απρόβλεπτες , όχι μόνο  γιατί τα κυβερνητικά μέτρα οδηγούν  στην ανεργία και τη φτώχεια χιλιάδες ανθρώπους, αλλά και γιατί μπορεί το ελληνικό κράτος να οδηγηθεί σε «ελεγχόμενη πτώχευση» ή /και να επιβληθούν νέα μέτρα από την τρόϊκα.. Στη χώρα μας, όπως και αλλού, εξελίσσεται μια βάρβαρη επίθεση του κεφαλαίου –ελληνικού και διεθνούς- ενάντια στον κόσμο της εργασίας. Μια επίθεση που κατεδαφίζει όχι μόνο τους μισθούς  και τις συντάξεις, αλλά το σύνολο των κατακτήσεων των εργαζομένων.

Δύο χρόνια πιά μετά από το ξέσπασμα της κρίσης, που ανέδειξε ποικιλοτρόπως  τα αδιέξοδα του  νεοφιλελεύθερου υποδείγματος  καπιταλιστικής ανάπτυξης,  το κράτος βρίσκεται σχεδόν σε κατάσταση κατάρρευσης δεδομένου ότι όλα τα  βασικά προβλήματα ή δεν  αντιμετωπίζονται ή αντιμετωπίζονται με εντελώς λανθασμένο τρόπο  με αποτέλεσμα  την αύξηση των οικονομικών ανισορροπιών, της ανεργίας, της φτώχειας, και την όξυνση  των κοινωνικών  ανισοτήτων  και του κοινωνικού αποκλεισμού.

Οι κυρίαρχες πολιτικές  δυνάμεις  επέλεξαν την απερίφραστη  στήριξη της κερδοφορίας του χρηματοπιστωτικού συστήματος και των μεγάλων ολιγοπωλιακών   επιχειρήσεων εις βάρος του αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων και της αναπτυξιακής πορείας της ελληνικής οικονομίας. Παράλληλα, αδιαφόρησαν επιδεικτικά  για την αύξηση των δημοσίων ελλειμμάτων και του δημοσίου  χρέους  συνεχίζοντας εκτός των άλλων να δαπανούν  απρόσκοπτα για  αγορές πολεμικών εξοπλισμών από τις  ΗΠΑ και τις χώρες του βιομηχανικού βορά της ΕΕ.

Το χρέος και τα ελλείμματα έχουν πρωταρχικά  ταξικό χαρακτήρα, δεδομένου ότι αποτελούν βασικό εργαλείο για την αύξηση της κερδοφορίας των ξένων και ντόπιων τραπεζών και επιχειρήσεων. Στο βωμό αυτής της κερδοφορίας θυσιάζονται μισθοί, συντάξεις, κοινωνικές παροχές, και, βεβαίως, πόροι για τους δήμους και τις περιφέρειες. Ο  τρόπος άσκησης της εξουσίας από τα κυβερνητικά κόμματα  στην πατρίδα μας, η άκριτη πιστωτική επέκταση που δημιούργησε μια νέα γενιά υπερχρεωμένων νοικοκυριών και επιχειρήσεων, η έλλειψη αυτόνομου τρόπου ανάπτυξης των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της οικονομίας σε συνδυασμό με την αντι-αναπτυξιακή για τη χώρα μας λειτουργία των κανόνων της ΟΝΕ και του υπερτιμημένου ευρώ, οδήγησαν σε περαιτέρω πολλαπλασιασμό των αδυναμιών της ελληνικής οικονομίας και διεύρυναν τις αποκλίσεις με τις χώρες του βιομηχανικού Βορρά.

Αυτές υπήρξαν οι παράπλευρες επιπτώσεις μιας κοινής σε διεθνές επίπεδο επιλογής για την αντιμετώπιση της παγκόσμιας κρίσης. Το κεφάλαιο κάνει αυτό που πάντοτε έκανε –φορτώνει τις επιπτώσεις της κρίσης στους εργαζόμενους και τους φτωχούς επιχειρώντας να επαναφέρει τη συσσώρευση στην κανονική της πορεία μέσα από μια μεγάλη ενίσχυση της κερδοφορίας. Αυτό, όμως, στις σημερινές συνθήκες σημαίνει πως θα πρέπει να αλλάξουν πολλά σε βάρος μας. Δεν αρκεί μια μεταφορά εισοδήματος –οσοδήποτε μεγάλη. Απαιτούνται ριζικές αλλαγές στο σύνολο του τρόπου με τον οποίο λειτουργούσαν τα πράγματα μετά από ενάμιση αιώνα εργατικών  αγώνων, εξεγέρσεων, ταξικών συγκρούσεων, κοινωνικών επαναστάσεων και ποικίλων κοινωνικών κινημάτων, που είχαν πετύχει πολύ σημαντικά αποτελέσματα σχετικά με τη βελτίωση της κατάστασης των απλών ανθρώπων.

Να τι επιδιώκεται σήμερα! Να τι σημαίνουν οι περίφημες «διαρθρωτικές αλλαγές» του Μνημονίου. Να γιατί αυτό που γίνεται σήμερα στην Ελλάδα αποκτά ένα διεθνώς παραδειγματικό χαρακτήρα. Να γιατί ο αγώνας ενάντια στο Μνημόνιο είναι η συμπυκνωμένη έκφραση όλων των αγώνων που δόθηκαν και δίνονται για ένα αξιοπρεπές μέλλον για όλους και όλες μας.

3.   ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ  ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ

Η συντηρητική μεταρρύθμιση στην αυτοδιοίκηση με το Σχέδιο Καλλικράτης δεν  βρίσκεται εκτός του μνημονίου που υπέγραψε η κυβέρνηση με το ΔΝΤ, την ΕΕ και την ΕΚΤ. Αντίθετα περιλαμβάνεται στα βασικά σημεία του προγράμματος σταθερότητας και ανάπτυξης. Το μέτωπο στην κυβερνητική πολιτική δεν είναι, λοιπόν, εξωτερικό ως προς την αυτοδιοίκηση.

Ο Καλλικράτης δεν επιδιώκει μόνον έναν αυταρχικό εκσυγχρονισμό της κρατικής διοίκησης και την αποκλειστική νομή της από τον δικομματισμό, συρρικνώνοντας και τις ελάχιστες προϋποθέσεις αυτο-διοίκησης, αλλά εντάσσεται, επίσης, στο πλαίσιο της δραστικής περικοπής των δημόσιων κοινωνικών δαπανών – του κοινωνικού κράτους, με υποχρηματοδότηση υπηρεσιών και έργων, που οδηγεί στην κατάρρευσή του και την υποστελέχωση, η οποία συντείνει στην κατάρρευση, εξωθώντας στην ανεργία δεκάδες χιλιάδες σημερινών εργαζομένων στους δήμους και τις νομαρχίες.

Πρέπει να γίνει σαφές ότι το κοινωνικό κράτος κατεδαφίζεται όχι μόνο στους τομείς του ασφαλιστικού, της υγείας και της παιδείας αλλά και στους τομείς που χειρίζεται η αυτοδιοίκηση. Οι Κεντρικοί Αυτοτελείς Πόροι (ΚΑΠ)  και οι τοπικοί πόροι από δημοτικά τέλη και άλλα έσοδα, καλύπτουν τον ονομαζόμενο κοινωνικό μισθό και αφορούν στις κοινωνικές παροχές των παιδικών σταθμών, των νηπιαγωγείων, των σχολείων, των δημοτικών ιατρείων, του πολιτισμού, του αθλητισμού, των υπηρεσιών για τους ηλικιωμένους, τους άστεγους, τα ΑΜΕΑ, τα εξαρτημένα άτομα κ.λπ.  Αφορούν, επίσης στις δαπάνες για το περιβάλλον και τη διασφάλιση δημόσιων χώρων και κοινωνικών υποδομών. Οι ΚΑΠ έχουν ήδη μειωθεί μέχρι και 40% , όπως και τα έσοδα της αυτοδιοίκησης λόγω αύξησης του ΦΠΑ και υστέρησης  εσόδων εξαιτίας της ύφεσης. Όλ’ αυτά θα οδηγήσουν στην αδυναμία παροχής κοινωνικών υπηρεσιών δωρεάν, πράγμα που ήδη συνέβαινε και τώρα θα γενικευτεί.

Ο προχωρημένος σήμερα εκφυλισμός είναι αποτέλεσμα, από τη μια, της νομής του αποκεντρωμένου κράτους, από τον δικομματισμό και, από την άλλη , της κυριαρχίας των αγοραίων πολιτικών, δηλαδή της παραχώρησης στο ιδιωτικό κεφάλαιο της παραγωγής έργων και υπηρεσιών (ΣΔΙΤ και όχι μόνο). Πράγματι, οι Κεντρικοί Αυτοτελείς Πόροι ήταν ανεπαρκείς αλλά υπήρξε, επίσης, κακοδιαχείριση των υπαρκτών πόρων, διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, με εξωτερικές εργολαβίες έργων και υπηρεσιών, με δαπάνες επικοινωνιακού τύπου και για ατομικό πλουτισμό.

Για όλους τους παραπάνω λόγους η κατάσταση θα επιδεινώνεται ραγδαία, με αποτέλεσμα η αυτοδιοίκηση να μην μπορεί ν’ αντεπεξέλθει ούτε στις λειτουργικές δαπάνες (μισθοί, ηλεκτροφωτισμός, καθαριότητα κ.λπ.). Τα οικονομικά προβλήματα που θα προκύψουν σε συνδυασμό με τα οργανωτικά και διοικητικά , λόγω εσπευσμένης επιβολής του Καλλικράτη, την εφαρμογή του οποίου η κυβέρνηση δεν είναι σε θέση να διαχειριστεί, θα δημιουργήσουν πραγματικό χάος στις νέες αυτοδιοικητικές μονάδες.

Επιπλέον:

• Τα μεγάλα αυτοδιοικητικά σχήματα που εισάγει το πρόγραμμα «Καλλικράτης», χωρίς νέους θεσμούς  συμμετοχής και ελέγχου από τους πολίτες,  θα  λειτουργήσουν εις βάρος της δημοκρατίας και θα θέσουν στο περιθώριο της οικονομικής και πολιτικής διαδικασίας πολλές τοπικές κοινωνίες.

• Η κατάλυση της αυτοδιοίκησης και της συμμετοχής προκύπτει καταφανώς  και από το ληστρικό πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα και τις προϋποθέσεις υποψηφιότητας που θέτει για τους δήμους. Αποκλείονται όχι μόνον ομάδες ενεργών πολιτών, αλλά και κάθε πολιτική δύναμη που δεν διαθέτει σήμερα το μέγεθος για να συγκροτήσει τα ζητούμενα ψηφοδέλτια. διατάξεις που είναι σαφώς αντισυνταγματικές. Ο τρόπος συγκρότησης των αιρετών οργάνων είναι, επίσης, εξαιρετικά συγκεντρωτικός και αυταρχικός.

• Σχετικά με τις -304- αρμοδιότητες των αιρετών περιφερειών, η συνύπαρξή τους με τις περιφέρειες του κεντρικού κράτους δημιουργεί καθεστώς επιτήρησης και σύγχυση αρμοδιοτήτων και ρόλων, πράγμα που δυσχεραίνει τη λειτουργία τους.

• Ήδη, έχουν αρχίσει δραστικές περικοπές πόρων. Σύμφωνα με το μνημόνιο, ο Καλλικράτης αποσκοπεί στην περικοπή δαπανών που εκτιμώνται από 1,2 έως 1,8 δις.   Όταν η κυβέρνηση δηλώνει ότι όχι μόνο δεν θα δώσει χρήματα αλλά θα εξοικονομήσει και 1,8 δις € από τη μεταρρύθμιση, η χρεωκοπία των νέων θεσμών είναι σίγουρη.

• Από την ανακατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ των παλαιών και νέων βαθμών αυτοδιοίκησης προκύπτουν μετατάξεις προσωπικού, κατ’ αρχήν σε εθελοντική βάση και από τον Σεπτέμβριο του 2011 υποχρεωτικά. Μετατάσσονται μόνο οι μόνιμοι και οι έχοντες συμβάσεις αορίστου χρόνου υπάλληλοι, ενώ οι 35.000 εργαζόμενοι με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και μισθώσεις έργου θα απολυθούν. Η «εξοικονόμηση» προσωπικού, που αποτελεί πρώτη προτεραιότητα της κυβέρνησης, δικαιολογείται με την κατάργηση 4.000 ΝΠΔΔ.

3. ΜΙΑ ΜΑΧΗ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΧΤΕΙ ΙΣΤΟΡΙΚΗ

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες η ριζοσπαστική Αριστερά καλεί τους πολίτες, γυναίκες και άνδρες, σε μια αποφασιστική κινητοποίηση ενάντια σε όσους μετά τη ζωή έβαλαν στο στόχο και την απλή επιβίωσή μας. Αν δεν αντισταθούμε όλα θα χειροτερεύσουν.  Χωρίς καμιά αμφιβολία όλοι και όλες μπορούμε να γίνουμε κοινωνικά χρήσιμοι πρωτοστατώντας στους αγώνες και ταυτόχρονα συμβάλλοντας στην κοινωνική αυτοοργάνωση με τρόπους οι οποίοι πλήττουν τα οικονομικά και αξιακά πρότυπα που μας έφεραν σε αυτό το σημείο.

Τα προηγούμενα χρόνια τα αυτοδιοικητικά σχήματα της ριζοσπαστικής Αριστεράς  έδωσαν με επιτυχία σημαντικούς αγώνες σε περιβαλλοντικά και  οικολογικά μέτωπα , αναδεικνύοντας  τη ληστρική επιδρομή του κεφαλαίου στους δημόσιους χώρους και το φυσικό περιβάλλον. Σήμερα τα μέτωπα αυτά επικαιροποιούνται λόγω της γενικευμένης εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης δημόσιων κοινών αγαθών αλλά και λόγω της φερόμενης ως πράσινης ανάπτυξης , η οποία μεταφράζεται σε νέες περιοχές κερδοφορίας του κεφαλαίου στους τομείς της ενέργειας, της διαχείρισης των απορριμμάτων, της τουριστικής εκμετάλλευσης και καταστροφής περιοχών εξαιρετικού φυσικού κάλλους κ.λπ. Τα θέματα αυτά αποτελούν βασικά σημεία του προγράμματος μας.

Στόχοι μας είναι :

• Να δημιουργηθεί η μεγαλύτερη δυνατή συσπείρωση κοινωνικών και συγγενών πολιτικών δυνάμεων.
• Να πολιτικοποιηθούν οι αυτοδιοικητικές εκλογές και ν’ αναδειχθούν οι ανάγκες και τα αιτήματα των λαϊκών τάξεων , ταυτόχρονα στο τοπικό και το κεντρικό επίπεδο.
• Να αποδοκιμαστεί μαζικά η κυβερνητική πολιτική του μνημονίου και της Τρόϊκας, γενικά και συγκεκριμένα στο χώρο της αυτοδιοίκησης με τη συνολική  αντιπαράθεση στον Καλλικράτη.
• Να αναδειχθούν οι αγώνες  που δόθηκαν την προηγούμενη περίοδο και οι κατακτήσεις που είχαμε.

Καλούμε τους πολίτες να αγωνιστούν μαζί μας

1.      Κατά του Μνημονίου και των πολιτικών του.  Για την αξιοπρέπεια του λαού μας.

2.      Για την αναδιαπραγμάτευση και διαγραφή μέρους του χρέους

3.      Για την προστασία και την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους.

4.      Για την αντιμετώπιση της ανεργίας, της υποαπασχόλησης, των ελαστικών σχέσεων εργασίας  και της μετανάστευσης των νέων μας. Γιά το δικαίωμα σε σταθερή και μόνιμη εργασία

5.      Για  την προάσπιση της αυτονομίας των τοπικών κοινωνιών.

6.      Για την  παραγωγική ανασυγκρότηση της περιφέρειας σύμφωνα με τις ανάγκες της κοινωνίας. Για την προστασία της υπαίθρου και του αγροτικού εισοδήματος

7.      Για τη ανάκτηση του δημόσιου χαρακτήρα και τον κοινωνικό έλεγχο των δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών στην Κεντρική Μακεδονία Για την κοινωνικοποίηση και αυτοδιαχείριση των δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών..

8.      Για την ενίσχυση της αλληλέγγυας κοινωνικής οικονομίας.

9.      Για μια συμμετοχική και αποκεντρωμένη περιφερειακή διακυβέρνηση στην Κεντρική Μακεδονία

10.  Για την αποφασιστική προστασία του φυσικού πλούτου (ορεινοί όγκοι, παραλιακό μέτωπο, αδόμητη-αγροτική γη)

11.  Για την περιβαλλοντική συμμόρφωση  βιομηχανικών δραστηριοτήτων,  κατασκευών και  υπηρεσιών

12.  Την περιστολή των οδικών μετακινήσεων και  την ανάπτυξη δημόσιων μεταφορών – ιδιαίτερα του σιδηρόδρομου και όλων των μέσων σταθερής τροχιάς.

13.  Για να μην περάσει η συρρίκνωση των δημοκρατικών δικαιωμάτων.

14.  Για την ενίσχυση της τοπικής δημοκρατίας και των δημοκρατικών θεσμών.

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΗ ΠΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ –Ε.Ε. –ΔΝΤ ΜΠΟΡΕΊ ΝΑ ΑΝΑΧΑΙΤΙΣΤΕΙ.

ΟΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΟΥΝ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΒΗΜΑ.

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΉΣΟΥΜΕ!